En zo heeft ieder mens zijn verhaal
En zo heeft ieder mens zijn verhaal
Voor ieder van ons is het van wezenlijk belang dat we gekend worden. En dat geldt zeker voor de persoon die in een hospice terecht komt. Hij of zij is zo veel meer dan de zieke mens die daar komt om in alle rust en comfort te sterven. Ook voor de vrijwilligers is het fijn om te weten wie er schuilt achter die tijdelijke bewoner met wie ze een tijdje samen optrekken in het hospice.
Daarvan was de echtgenote van Willem zich goed bewust toen ze haar letterlijk doodzieke man, een schim van wie hij was geweest, naar het hospice bracht. Willem was beeldend kunstenaar geweest. Hij had prachtige bronzen beelden gecreëerd die op verschillende plekken in het land te bewonderen waren. Toen dat grote, driedimensionale werk voor zijn lijf te zwaar werd, was hij overgestapt op het maken van tweedimensionale kunst: prachtige litho’s kwamen aan verschillende muren te hangen. Toen dat ook niet meer kon, stapte hij over op iets heel anders: de reparatie van antieke klokjes. Willem was erop gebrand mooie dingen te maken, tot op zeer hoge leeftijd. Maar die fragiele man in dat hoge bed in het hospice was nu helemaal ‘uitgewerkt’.
Zijn vrouw zorgde ervoor dat de vrijwilligers toch een beeld konden krijgen van wie deze kleine, uitgebluste persoon tot voor kort was geweest. Zij hing een paar prachtige, door hem gemaakte litho’s aan de muur en plaatste in de vensterbank enkele kleine, bronzen beeldjes. Op het kastje naast zijn bed legde ze een boek dat uitgegeven was naar aanleiding van Willems tachtigste verjaardag. Daarin stonden afbeeldingen van zijn grote bronzen beelden en een verhaal over zijn ontwikkeling als kunstenaar. Voor de vrijwilligers was het heel bijzonder om zo kennis te maken met Willem. Voor zijn vrouw was het een eerbetoon aan de man van wie zij zoveel hield en die zij binnenkort zou moeten missen. Het was haar eerste stap op de weg van rouw en verwerking.
Willem verbleef maar een paar dagen in het hospice, maar niet alleen zijn vrouw wist van wie zij afscheid nam, ook de vrijwilligers wisten wie ze uitgeleide deden.
En zo heeft ieder mens zijn verhaal.