100% Quality time

100% Quality time

Maria nam zelf contact op met het hospice. Aan de telefoon klonk ze heel kordaat: ‘Ik heb van het ziekenhuis te horen gekregen dat ik nog maximaal drie maanden te leven heb. Mijn kinderen willen dat ik thuis blijf wonen. Zij hebben onderling al afgesproken dat ze op toerbeurt mij komen helpen en verzorgen. Ze hebben al helemaal uitgedacht hoe ze de woonkamer in gaan richten. Zo willen ze een hoog-laag bed voor me regelen zodat ik beneden kan slapen. Ik vind het heel lief dat ze dat aanbieden. Ze weten natuurlijk hoe gehecht ik ben aan mijn eigen huis en mijn tuin, maar ik zie dat eerlijk gezegd niet zo zitten. Ze zijn alle vier druk met werk en met hun eigen kinderen. Ze wonen ook niet allemaal dicht in de buurt. Ik vind de belasting voor hen gewoon te groot. En daarom wil ik naar een hospice, het liefst hier in Rooi. Mijn huisarts is het met me eens.’

Maria kan terecht in ons hospice. De kleine slanke vrouw, met kort grijs haar en vrolijke ogen neemt haar intrek in kamer drie. Ze wordt liefdevol omringd door haar familie. In het weekend nemen de kinderen en kleinkinderen Maria een dag mee naar haar eigen huis. ‘Dat is zo fijn,’ zegt Maria ‘het lijkt iedere keer weer een familiereünie. We zijn de hele middag samen, we eten samen en daarna brengen ze me weer terug naar het hospice. Zo gezellig. Daar kan ik dan weer een hele week op teren.’

‘Weet je, ik zei wel zo stoer dat ik naar het hospice wilde, maar ondertussen vond ik het best een spannende stap. Zeker omdat ik niet wist wat me te wachten stond. Maar ik ben blij dat ik doorgezet heb. Hier word ik heerlijk verwend door de vrijwilligers. Mijn kinderen en ik hebben nu alle tijd voor elkaar. Het is 100% quality time. We praten veel, doen spelletjes en genieten van elkaars gezelschap. Ze hoeven me niet te verzorgen of te helpen met bijvoorbeeld boodschappen of schoonmaken. Het hospice zorgt voor alles, anders gezegd: het hospice ontzorgt. Ik heb hier een fijne en mooie tijd.’